“Τι δεν μπορεί να αγοράσει το χρήμα”

Διαβάζεται μονορούφι. Όπως τα περισσότερα βιβλία του Αμερικανού φιλοσόφου Michael Sandel, που έχουν γίνει μπεστ σέλερ. Στο 5ο κεφάλαιο αναφέρεται στις δυσμενείς επιπτώσεις της αγοράς και της εμπορευματοποίησης στο είδος της κοινωνίας στην οποία θέλουμε να ζήσουμε. Κρίσιμα ερωτήματα. Θέλουμε μια κοινωνία όπου όλα είναι για πούλημα; Ή υπάρχουν ορισμένα ηθικά και συλλογικά αγαθά που το χρήμα δεν μπορεί να αγοράσει; Ποια είναι τα ηθικά όρια των αγορών; Σε μια εποχή όπου ακόμη και το δικαίωμα ψήφου εξαγοράζεται, ο Sandel υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, ότι η εμπορευματοποίηση διαβρώνει το κοινοτικό πνεύμα.

Παραθέτω: «Σε μια εποχή που οι ανισότητες αυξάνονται, η εμπορευματοποίηση των πάντων οδηγεί τους εύπορους να ζουν χωριστά από τους ανθρώπους μετρίων οικονομικών δυνατοτήτων. Ζούμε, δουλεύουμε, ψωνίζουμε και παίζουμε σε διαφορετικά μέρη. Τα παιδιά μας πηγαίνουν σε διαφορετικά σχολεία. Τα πανοραμικά σαλόνια του μπέιζμπολ έχουν γίνει το κυρίαρχο κοινωνικό πρότυπο του αμερικανικού βίου. Κι αυτό δεν είναι καλό για τη δημοκρατία, ούτε είναι ένας ικανοποιητικός τρόπος να ζούμε.

Η δημοκρατία δεν απαιτεί απόλυτη ισότητα, απαιτεί όμως μια κοινή ζωή για τους πολίτες της. Άνθρωποι με διαφορετικό κοινωνικό υπόβαθρο και διαφορετική κοινωνική θέση πρέπει να συναντιούνται καθημερινά, να πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλο. Γιατί μόνο έτσι μαθαίνουμε να διαπραγματευόμαστε και να λύνουμε τις διαφορές μας, καθώς και να ενδιαφερόμαστε για το κοινό καλό.»

Θα πρόσθετα: είμαστε πολλοί, κατακερματισμένοι, διαφορετικοί κόσμοι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.